Ontwerpproces

Ik (Gerjon Zomer) ben fan van design thinking*. Van ‘het ontstaat terwijl je het maakt’ en van ‘leren door te creëren’. De CLAPPER™ is ontwikkeld volgens de design thinking mindset. Op deze pagina beschrijf ik de innovatiereis langs opties en frames….

Het begint met wandelingen door het Utrechtse Zocherpark. Na een regenbui ga ik altijd zo snel mogelijk weer naar buiten. Maar genieten van de zon vanaf een bankje is er niet bij. De bankjes zijn (en blijven nog lange tijd) kletsnat. Vaak zitten er ook afdrukken op van moddervoeten van veterstrikkende hardlopers. Of vogelpoep.

Een bankje twee uur na een regenbui.

Dit probleem met straatmeubilair vraagt om een oplossing, de buitenruimte kan beter en slimmer, vind ik. Ik ‘frame’ het probleem – zoals dit zo mooi heet bij design thinking. Op intuïtie kies ik een denkrichting voor de oplossing en begin binnen dit frame te experimenteren.

Het eerste logische frame sla ik direct over: een dispenser met droogdoekjes naast elk bankje. Zinloos. Maar zo’n ‘shindogu’ brengt wel de creativiteit op gang.

Mijn eerste serieuze frame betreft het oppervlak van de zitting. Al mijn oplossingen – onder meer dunne verticale lamellen, waterafstotende coating en extreem doorlatend materiaal – blijken het probleem niet afdoende op te lossen of zijn niet haalbaar.

Tijd voor een andere framing. Ik focus me nu op het ‘uit de regen houden’ van de zitting. Ik bedenk een zitting die scharniert. Die haalt het niet omdat je niet van een bankzitter kunt verwachten dat hij of zij de zitting handmatig opklapt voor de volgende bankzitter.

Tijdens de productie krijg ik deze foto doorgestuurd. Het illustreert de reden waarom bovenstaand frame afvalt.,

De framing wordt nog specifieker: wel opklappen maar dan automatisch, zoals bij een bioscoopstoel. Het volgende experiment betreft een automatisch opklappende zitting door middel van een veer. Dat werkt alleen blijkt dit niet onderhoudsvrij te zijn in de buitenlucht. De oplossing is technisch haalbaar maar niet duurzaam en/of onderhoudsarm.

Dan het (achteraf laatste) frame: ‘Automatisch opklappen met behulp van bestaande natuurwetten’. En daar komt de opklapbank uit voort die de zwaartekracht gebruikt door middel van een contragewicht.

Prototyping van de positie van het contragewicht. Dit moet aan de bovenzijde van de drager, zodat de zitting ‘doorklapt’ tegen de rugleuning.

En dan begint het eindeloos ontwerpen, experimenteren en reflecteren in samenwerking met industrieel ontwerper Marc Platschorre. Tot er een ontwerp is dat zo logisch is dat je je afvraagt waarom dit nog niet bestaat.


Eerste schetsen voor het frame ‘smal’ bij de doorontwikkeling van de CLAPPER bank in een familie.


*In het dagelijks leven ben ik innovatie specialist, agilist, storyteller en design thinker. Met Lean Story Design heb ik de verschillende aspecten van innovatie in een ‘VUCA-wereld’ met elkaar verbonden tot een mindset. De kern: bij innovatie moet niet alleen wat je maakt kloppen, maar ook het waarom en het hoe. Samen met ervaren trainers en adviseurs verzorg ik LSD innovatie workshops voor organisaties die willen verbeteren, versnellen of veranderen.

Hartelijke groet!

Gerjon Zomer

Translate »